Blog » Onrust

Onrust

Gepubliceerd op 22 juli 2018 04:52

Een groot gedeelte van de blogs die ik schrijf gaan over Nicolette. En het gemis van haar, wat natuurlijk niet geheel onlogisch is. Wat het met je doet als moeder zijnde, is verschrikkelijk. Het verscheurt je. En toch moet je door, want je bent moeder.

Inmiddels zijn we 7 maanden verder sinds ik Nicolette voor het laatst gezien heb. In die 7 maanden ben ik bij een psycholoog onder behandeling geweest, omdat ik geprobeerd heb alles een plekje te kunnen geven. Voor een groot gedeelte ben ik hierin geslaagd, maar voor een nog groter gedeelte ook niet. Waarom niet? Ik kan het geen plek geven dat ik mijn dochter niet mag zien en al helemaal niet door de reden die gegeven wordt; door een 'nieuwe' relatie aan te gaan met Jeffrey en het is 'ongezond' dat ik Nicolette daar bij laat. Hetgeen wat mij altijd is bijgebleven en is opgevallen is het feit dat ik Nicolette niet meer mocht zien nadat ik van me af beet. Me niet meer de baas liet spelen. Me niet meer liet zeggen wat er wel of niet moest gebeuren. Plat gezegd, hij mag doen en laten wat hij wil maar ik moet leven volgens zijn boekje om mijn dochter te kunnen blijven zien. En daar pas ik voor.

Inmiddels zijn we 7 maanden verder, sinds december hebben we dus al 2 rechtszaken gehad. Eén in het belang van Nicolette en eén voor de mishandeling en het opzettelijk inrijden van mijn moeder. En vanuit dit oogpunt is mij 1 ding heel erg duidelijk geworden. Het Nederlandse rechtssysteem faalt. Sommige mensen komen gewoonweg overal, en dan bedoel ik ook echt overal, ongegrond en ongestraft onderuit. Drie hoeraatjes voor het Nederlandse rechtssysteem. En weet je wie van dit alles het grootste slachtoffer is? Niet ik, niet mijn ex, niet mijn moeder. Nicolette. Zij is in dit alles het grootste slachtoffer. En dit slachtoffer is dus een kind van 4 jaar oud die niet om deze situatie gevraagd heeft.

Deze gehele situatie zorgt onbewust voor heel veel onrust. Bij mij, bij Sophie, bij ons in huis, bij mijn ouders thuis.... Bij iedereen die mij lief is. Ondertussen is eén van de standaard vragen die oma stelt wanneer ik haar zie of spreek ,,Hest al wat heurt?"  ,,Nee oma, ik heb niks gehoord".

Heel soms word ik 's nachts schreeuwend wakker van mezelf. Heb ik weer gedroomd over Nicolette. Worden de negatieve dingen weer herhaald, zie ik alles weer voor me. Zie ik alles weer opnieuw, voel ik alles weer opnieuw. De pijn, het verdriet, de onmacht. 
Maar soms, dan droom ik dat ik haar weer bij me heb. Dat ik haar tegen me aan kan houden, met haar kan knuffelen. Kan zeggen dat ik van haar hou. Maar dan word je wakker en besef je dat het maar een droom was. Voel je opnieuw de pijn, het verdriet en de leegte die het achterlaat.

En weet je, ik hoop dat dit gelezen word door bepaalde mensen. En ik hoop voor hun dat ze dit nooit hoeven mee te maken, maar zo wel dat ik ze kan vertellen dat het alles behalve makkelijk is. Het verscheurt je, elke dag weer opnieuw. Elke dag weer sta je op met het besef dat je je kind niet mag zien. Elke dag weer sta je op met de vraag wanneer je je kind weer ziet. 
Het gaat me er niet zo zeer om dat iemand dit mij aan doet, het ergste vind ik dat iemand dit een kind van 4 aan doet. Ik hoop voor die gene, wanneer de tijd verstrijkt, dat die nog altijd in de spiegel durft te kijken en tegen zichzelf kan zeggen 'ik heb er alles aan gedaan om mijn kind(eren) gelukkig te maken en gelukkig te zien. Ik heb voor hem of haar gevochten en onvoorwaardelijke liefde voor hem of haar getoond'.

 

En ja, ik meen oprecht dat ik hoop dat bepaalde mensen dit zullen lezen. Waaronder de gemeente Opsterland. Een gemeente die keer op keer faalt door hun werkwijze. Brieven die niet aankomen, CJG die geen contact met moeder opneemt na dat het herhaaldelijk gevraagd is. En dan te bedenken dat je in deze kwestie toch ook over een instantie praat die zeggen te denken in het belang van het kind. 

Voor nu hoop ik dat het traject bij Jeugdhulp en/of Kind en Echtscheding snel opgestart kan worden en dat ik mijn dochter snel weer in mijn armen kan sluiten.


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

AabeceCoevewet
14 dagen geleden

Compression est comment robuste votre sang pousse contre les parois de vos arteres lorsque votre coeur determination pompe le sang. Arteres sont les tubes qui transportent prendre offre sang loin de votre coeur. Chaque culture votre moelle bat, il pompe le sang par vos arteres a la vacances de votre corps.
https://www.cialispascherfr24.com/acheter-cialis-pharmacie-sans-ordonnance/

Reageer