Ouders

Gepubliceerd op 25 november 2017 14:44

Je kunt niet met ze en je kunt niet zonder ze; ouders!

3 jaar geleden had ik nooit verwacht dat de band die ik momenteel met mijn ouders heb, ik ooit nog weer met ze zou hebben.

De afgelopen jaren is er enorm veel gebeurd en al deze gebeurtenissen zijn niet ten goede gekomen wat betreft de band met mijn ouders.
3 Jaar geleden had ik dan ook niet verwacht dat ik weer bij mijn ouders zou wonen en dat de band die ik momenteel heb met mijn ouders zo hecht zou worden weer. Tuurlijk is de situatie momenteel niet ideaal, daarom ben ik ook druk op zoek naar een huisje.

De band met mijn ouders is +- 4 jaar geleden ruw verstoord, achteraf gezien snap ik veel punten vanuit mijn ouders zeer zeker.

Na 3 jaren waarin ik geen of bijna geen contact had met mijn ouders, mistte ik ze wel degelijk. Niet gek natuurlijk, het zijn en blijven ten alle tijden je ouders.
Zo nu en dan had ik contact met mijn ouders, het contact wat ik had was dan ook minimaal. Het laatste half jaar voordat ik terug bij mijn ouders in huis trok kreeg ik steeds meer contact met ze en dit voelde zo ontiegelijk fijn en niet te vergeten; vertrouwd.

Zo een 2 maand voor dat ik terug bij mijn ouders kwam meldde ik mij aan bij een crisisopvang, dit wisten enkel mijn ouders. Het contact met mijn ouders was op dit moment redelijk herstelt. Hoe ik op dat moment leefde trok ik niet meer, ik wou niet per direct terug vallen op mijn ouders en daarom meldde ik mij eerst aan bij deze opvang. Echter was hier geen plek en kwam ik op een wachtlijst te staan.

Halverwege september '16 (ongeveer) kwam ik terug bij mijn ouders door bepaalde dingen die gebeurd waren, mijn vader had me 's nachts opgehaald en sindsdien woon ik weer bij mijn ouders. Toen ik ongeveer een week bij mijn ouders woonde werd ik gebeld door een crisiscentrum.. ze hadden plek voor mij. Na een goed gesprek met mijn ouders hebben we toen besloten dat ik hier niet heen zou gaan maar bij mijn ouders zou blijven, wel met enkele voorwaarden.

Mijn ouders hebben me ondanks alles wat er gebeurt was en gezegd was opnieuw opgevangen. Ze hebben me ondanks alles geholpen, hun handen voor me in het vuur gestoken. En al laat ik het ze veel te weinig merken, en zeg ik het ze eigenlijk nooit; ik kan niet zonder ze.
En ik geef het ook eigenlijk niet toe maar ik merk aan mezelf wanneer ik op woningen reageer dat ik eigenlijk altijd op woning hier in de buurt reageer, puur omdat ik dan mijn ouders in de buurt heb. Het afgelopen jaar ben ik erg gesteld geworden op mijn ouders, hecht veel waarde aan hun mening en volg onbewust of met een omweg toch hun adviezen op. Tuurlijk zullen we het nooit overal mee eens zijn, maar dat zijn Jeffrey en ik het ook niet altijd met elkaar.

Pap, mam,
Ik hou van jullie en bedankt voor alles.


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.